De Telegraaf bracht onlangs een verhaal over een kind dat verslaafd geraakt was aan gamen doordat hij op een zogenaamde iPad-school zit. Zijn moeder beklaagde zich dat er tijdens de les te veel ruimte geboden wordt om te gamen (al dan niet omdat het toezicht onder de maat is) en dat het met het leerniveau van haar zoon slecht gesteld is.
Moeder vertelde dat hij zijn taken afraffelt, met als gevolg dat de lesstof niet beklijft. Als reactie op dit verhaal kwam Maurice de Hond, de man achter de Steve Jobsscholen in Nederland, een dag later met de opmerking dat dit niet aan de scholen maar aan de ouders zou liggen. Hij stelde dat het juist deze nieuwe manier van leren is die optimaal aansluit bij het interesseveld van onze kinderen.
Ik sluit mij graag aan bij de mening van de moeder. Een iPad in de klas en daaraan gekoppeld alle hedendaagse ideeën over het geven van onderwijs, leiden volgens mij niet tot goed opgeleide kinderen. Voor een goede ontwikkeling van de creativiteit is het bijvoorbeeld belangrijk dat kinderen eerst goed leren knippen en plakken met papier en lijm en niet meteen met het knippen en plakken van lappen tekst en plaatjes van sites zoals Wikipedia. Door de zap-mentaliteit van vandaag de dag worden teksten nog maar fragmentarisch gelezen en daar leer je niets mee. Het ouderwetse overschrijven van de teksten, iets dat wij op school niet mochten, biedt dan nog meer leerrendement.
Nu heb ik zelf ervaring met game-verslaafde kinderen en ik kan u zeggen dat het niet aan de school of aan de ouders ligt, maar dat het toch echt het kind is dat nog niet ziet dat voor de dag van morgen een goede opleiding wel eens zinnig kan zijn. Hij of zij kijkt alleen maar naar vandaag en voor een kind is dat een dag gevuld met spelen en vermaak. Op school wordt hij dan ook nog eens niet meer gemotiveerd om zijn blikveld te verruimen, want het zijn alleen maar saaie opdrachten die hij uit moet voeren. De leerkracht die vroeger nog een spannend verhaal over zijn vak mocht vertellen en op die manier zijn leerlingen enthousiast mocht maken voor zijn vak, is gedegradeerd tot een controleur en ordebewaker. Met een beetje geluk is hij nog de bedenker van de opdrachten die op de iPad uitgevoerd moeten worden, opdrachten die de leerling net zo goed met pen en potlood op papier kan maken. Alleen al daarmee verkleinen we de kans dat kinderen verslaafd raken aan de iPad.
