Keuzes maken is misschien wel de moeilijkste taak die wij als mens hebben. Elke dag opnieuw moeten we kiezen wat we willen, welke weg we op willen gaan, wat we willen eten en zo verder. Een stroom hoofdbrekende taken waar maar geen einde aan wil komen en waarbij al onze nieuwe technologische snufjes nu niet bepaald een bijdrage leveren om het ons gemakkelijk te maken.
Goed, er zijn bedrijven die zeggen ons te willen helpen met de vraag ‘wat eten we vandaag’. Of zij echter met hun doos vol ingrediënten ons veel keuzeversimpeling geven, is maar de vraag. Zeker is dat ze niet echt veel tijd besparen, want nog altijd moet ik voor de andere boodschappen met mijn karretje aansluiten in de lange rij voor de kassa.
De computer, onze steun bij al ons werk, maakt het keuzevraagstuk er ook niet gemakkelijker op. Zeker de komst van internet heeft ons keuzeprobleem alleen maar groter gemaakt. En wat te denken van IoT en Industrie 4.0? Wordt het daardoor simpeler? Ik denk het niet. Sterker nog, er komen alleen maar meer keuzes bij. Kon je vroeger bij het aanschaffen van een auto van Henry Ford uit alle kleuren van de regenboog kiezen zolang het maar zwart was, straks heeft de autofabriek een verfmenger staan die we zo’n beetje vanuit de showroom van de dealer kunnen aansturen.
Wil de computer ons gaan helpen bij het kiezen van dat wat wij belangrijk vinden in het leven, dan moet hij ons heel goed kennen. Onze lievelingskleuren, smaken, geuren en nog heel veel meer moet allemaal opgeslagen worden van waaruit patronen opgesteld kunnen worden die ons eigen keuzepatroon vertegenwoordigen. De computer moet ons dus met andere woorden door en door kennen.
Met dit gegeven komen we echter in spagaat met onze privacy, want als de computer dat weet (lees Google), dan weet de hele wereld dat, iets waar je niet onderuit komt willen we hulp krijgen bij al onze keuzes. Kiezen we daar voor, dan zal dat zeker helpen. Ons in eerste plaats, maar zeker ook de commercie, want dat is weer de keerzijde van de medaille. En het is juist dat laatste waarover we niets te kiezen hebben. Dat wordt delen of gaan wonen als een kluizenaar in een hutje op de hei.
