Hoe afhankelijk zijn we van internet? Je zou verwachten dat dit nog wel meevalt en dat we pas echt afhankelijk worden als IoT niet alleen een veelgebruikte kreet is, maar daadwerkelijk ons leven bepaalt. Nu kunnen we linksom of rechtsom altijd wel bellen, mailen en internetten doordat we veelal twee netwerken tot onze beschikking hebben. Aan de ene kant is dat het mobiele netwerk en aan de andere kant de netwerken via draad (kabel, telefoonlijn of glasvezel) met daar aan gekoppeld onze Wifi-verbinding.
Wanneer het mobiele netwerk uitvalt, is dat lastig, maar veel processen kunnen gewoon door blijven gaan. Het netwerk via draad is er dan nog altijd mits we natuurlijk niet in the middle of nowhere staan. Lastiger is het als het andersom is. Even een mailtje versturen lukt altijd nog wel, maar moeten er bestanden meegestuurd worden, dan wordt het lastig. Hoe krijg je een bestand van een bureaucomputer via je mobiele telefoon verstuurd? Omdat je dat maar zelden of nooit doet, is dat niet zomaar een stekkertje er in en gaan met die banaan.
Nu had ik een tijd terug al eens uitgezocht hoe ik mijn telefoon als hotspot moest instellen, maar dat werkt alleen als je computer overweg kan met Wifi. Een bureau computer kan dat meestal niet, maar de laptop wel. Die er dus maar bij gehaald.
Om een lang verhaal kort te maken werkte het pas met een oude laptop die verstoft in het archief stond en nog heerlijk met XP draait. Helaas heeft deze door een onduidelijke oorzaak een verkeerde toetsenbord driver (oh help – hoe kon je dat ook al weer aanpassen). Alle tekens waren te vinden, behalve de @ en dan is het heel erg lastig om in te loggen in je mailomgeving.
Het uitvallen van het netwerk waar je altijd op kunt bouwen loopt dan uiteindelijk na uren zoeken, prutsen en proberen vast op het niet kunnen invoeren van een @. Gelukkig is er dan nog Google – mijn held in barre dagen. Die weet wel raad met het omzetten van het tekstuele staartje van de aap in een @.
