WoTS was werkelijk werelds! Het mag best een keer in deze column, ronkend terugkijken op de beurs World of Technology & Science. Iedereen zegt natuurlijk altijd dat de show die hij organiseerde geweldig was. Weinig geloofwaardig nieuws dus van een FHI-er.
Maar toch, cijfers liegen niet, althans niet altijd. Er zit ten minste een kern van waarheid in. Ruim 21.000 bezoekers is met een grote schijn van zekerheid niet weinig. Natuurlijk, er was wel een standhouder die teleurgesteld was en niet alle beursvloeracties liepen perfect. Het waren er ook zo veel. Maar die ene opmerking, op de afsluitende vrijdag, die sprak boekdelen. Het was een standhouder die vertelde door zijn salesteam gepresst te zijn een stand te nemen. Hij zag het zelf absoluut niet zitten. “Ik kan het bijna niet uit mijn strot krijgen, maar ik ben tevreden!”, sprak hij grijnzend.
Mijn persoonlijke topervaring was het World Technology Forum. Was op de donderdag. Daarbij ging het niet om de wet van de grote getallen, maar de kracht van de grote geesten en de managementpower. Een setting waarin cto’s van DSM, Friesland Campina, Unilever, Vanderlande aanschoven bij een aantal ondernemende hoogleraren, een serie ceo’s van high tech FHI-leden, Bluetooth-uitvinder Jaap Haartsen, ASML supply chain man Dick van Hees, FabLab boardmember Peter Troxler, business developers. Een zestal van dergelijke ‘hete schoten’ deden mee in het forum. Een heerlijke mix van technologie en business vergezichten, voor nu en straks. Veel concrete aanknopingspunten om zaken structureel op te pakken. Een paar noten werden gekraakt. Laten we ons niet verschuilen achter vermeend gebrek aan geld om te investeren. Laten we echt werk maken van het recht trekken van de verhouding tussen grote concerns die technologie nodig hebben en kleine bedrijven die technologie kunnen realiseren. Naïviteit en arrogantie dienen te verdampen, topdown en bottom up hebben elkaar nodig.
Mijn tiptopervaring was het dinertje na afloop met achttien van deze visionaire mensen. Hoe alle aanwezigen even de tijd namen om zichzelf aan elkaar te introduceren was ‘goud’. Er was daarna echt geen plenair gesprek meer nodig. Er komt vervolg. Zeker bilateraal door de mensen die er waren, met een enorme spin off naar hun omgeving. Maar ook structureel, via FHI en VNONCW en MKB Nederland.
Er is hoop dat met de nieuwe voorzitters, Hans de Boer en Michael van Straalen, dat nu gaat lukken: de verbouw van de ouderwetse inerte structuren naar een dynamisch netwerk. Van een puur verdedigende politieke lobbyclub naar een kader waarbinnen bedrijven onderling kunnen netwerken, elkaar kunnen vinden op hun r&d agenda’s. Dan heb je de overheid helemaal nergens anders meer voor nodig dan voor het investeren in infrastructuur, onderwijs en fundamenteel onderzoek.
WoTS was werkelijk werelds. Hoe de samenwerking tussen de ‘oude’ beurzen HET Instrument en Aandrijftechniek tot bloei is gekomen is echt bijzonder. Het lab segment en ‘motion &drives’, de twee uitersten, ze straalden één en al technologie uit. Niks geen commodities, alles vernieuwend, en toch kon er op de beursvloer gewoon zaken worden gedaan.
Misschien is het een tijdsbeeld. Natuurlijk gaat het nu niet meteen weer heel geweldig in Europa, maar de verhoudingen lijken even anders te worden. Duitsland kreunt opeens. En Noord-Italië, Noord-Spanje en Nederland en België doen het plotseling beter! Nee, dat ligt niet aan onze beurs. Het waren de bedrijven die een geest vertoonden van ‘wij weten waar we heen willen’. Nog meer auto’s bouwen? Misschien wat Tesla’s, maar verder heel andere dingen. Nieuwe materialen, nieuwe energiebronnen, nieuwe methodes voor voedselproductie, nieuwe kijk op technologie voor gezondheidszorg, nieuwe biobased chemie, iedereen was er die week in de Jaarbeurs mee bezig.
Nog even een citaat van een standhouder. “Ik ken twee beurzen in de wereld waar dit gebeurt, één in Zwitserland en deze hier in Utrecht. Waar bezoekers heel gericht en voorbereid met boodschappenlijstjes de stand op komen lopen. Waar na de beurs mijn omzet substantieel groter is dan de maanden daarvoor.”
De mensen van FHI en FEDA werken er lang en hard aan. De saamhorigheid met en tussen de bedrijven die lid zijn van de verschillende branches wordt er door versterkt. Het is emotie, maar het werkt. Het is een voordeel van de schaal van ons land. In combinatie met openheid naar alle continenten blijft het werkelijk ‘werelds’.
