(Of: "Wordt u ook zo moe van al die ‘Haagse' berichten?")
Heeft u dat nu ook, je begint aan iets nieuws en je bent vastbesloten er een succes van te maken? Volgens mij is dat een sterke menselijke eigenschap. Ieder mens wil graag dat zijn inspanningen een zinvol resultaat opleveren. Of het nu de bevrediging van een verlangen is, een sportwedstrijd die je wilt winnen, een mooie auto of een bepaald salaris. Sommigen zien als zinvol resultaat het terugdringen van de landelijke- of mondiale CO2¬ uitstoot of het beschermen van het milieu. Eigenlijk draait het om ‘een ideaal’ dat we nastreven!
Dit geldt ook voor onze politici die we gezamenlijk in de Tweede kamer kiezen. Allen hebben, daar ben ik van overtuigd, eenzelfde soort streven naar een zinvolle invulling van hun politieke carrière. Ik ontkom alleen niet aan de vraag ‘wat vinden politici zinvol’?
Het is dan ook vanuit mijn pogingen om die vraag beantwoord te krijgen dat ik me voortdurend verbaas. Misschien wel een soort kinderlijk verbazing. Ik kan zo moeilijk de verbanden leggen tussen wat ik de dames en heren politici hoor roepen en wat ik ze (vooral vaak niet) zie doen. Op dit moment trek ik de (ietwat zwart-witte) conclusie dat we maar 2 soorten politici kennen: “Zij die als ideaal zichzelf hebben, en zij die hun ideaal om opportunistische redenen niet naleven”.
Laten we de praktijk er eens bij nemen. Groot rumoer in Groningen! Het aantal- en de sterkte van de aardbevingen daar loopt op. Na eerst wat verplichte ontkenningen van de ernst van de situatie gevolgd door wat halfslachtige pogingen tot afkoping lijkt het nu toch doorgedrongen te zijn tot ‘Den Haag’: “Dit kunnen we helaas niet negeren”! Zeker met de Europese verkiezingen die er aan komen moet elke partij er wel iets van vinden.
Diederik Samsom heeft, denkelijk in het kader van de Europese verkiezingscampagne, een bezoek aan het gebied gebracht en ‘liet zich over de problematiek informeren’. In de slipstream hiervan is hij door het NRC geïnterviewd waarbij hij de gelegenheid kreeg een paar aardige proefballonnetjes op te laten.
Met veel verve draagt hij daar zijn visie uit om naar een duurzame energie voorziening te streven. Zijn vergelijking tussen Nederland en Duitsland vind ik prachtig:
“Duitsland kende een Fukushima schok en Nederland heeft nu een Gas schok”!
Duitsland heeft dat moment aangegrepen om de al in beweging gezette uitbreiding van alternatieve energieopwekking te bombarderen tot een echte ‘Energie Wende’. Weg van kernenergie en, op termijn, geheel over naar herwinbare energie.
Regelmatige lezers van deze column begrijpen dat ik dit ten volle toejuich! Maatschappelijk verantwoorde politiek kan altijd op mijn steun rekenen.
Toch is het dan weer jammer dat hij eindigt met een oproep aan het bedrijfsleven om ‘te durven de nek uit te steken en nieuwe en slimme oplossingen verzinnen’.
Vanaf deze plek mijnheer Samsom: “Het bedrijfsleven doet niets liever dan marktkansen grijpen. Slimme oplossingen verzinnen is niet het probleem, een onbetrouwbare overheid wel!”
Onze Angelsaksische vrienden hebben een mooie spreuk waar onze ‘Haagse politici’ best eens over na mogen denken: “Put your money where your mouth is”!
Vrij vertaald voor een politicus: “Geef duidelijk aan wat het ideaal is dat je nastreeft en leef daar ook consequent naar”! Je zult zien dat dit uiteindelijk de meeste steun oplevert.
Politici van ‘vandaag’, voorkom een falen en voorkom een geschiedkundige terugblik “Het Noorden beeft en schudt maar de politici bleven ingedut”.
