(Of: “Een goede koetsier houdt de teugels strak in handen.”)
Gebeurt het u ook wel eens dat u een nieuwe speeltje probeert en denkt “Wow! Dit is het”, om dan, een paar ervaringen verder, tot de conclusie te komen dat het weer mooier voorgesteld is dan het blijkt te zijn. Mijn laatste ervaring met AI (lees ChatGPT) valt in deze categorie. Ik neem u graag mee op mijn ontdekkingsreis.
Mijn eerste ervaringen logen er niet om. Een kei in het maken van vertalingen, een steun bij het opstellen van juridische stukken. Dat ik aan het eind nog wat te redigeren had was geen probleem. Ik had een goed resultaat in 80% van de tijd die ik er anders aan zou besteden. Mijn conclusie: Top, een mooi stuk gereedschap voor mijn gereedschapskist.
Helaas is de glans er inmiddels wat vanaf nu ik er wat meer bekend mee geraakt ben.
Wat drukt mijn enthousiasme dan? Wel, eenvoudige opdrachten waar het Internet mee vol staat gaan AI heel goed af. Een stukje voorbeeldcode voor een Arduino, altijd top! Mijn laatste onderzoek naar een slechte integratie van een LCD scherm op een Raspberry Pi geeft toch wat meer problemen. In het begin lijkt het goed te gaan, maar op een technische (Linux) vraag krijg je al snel een brei aan stappen en oplossingen voorgeschoteld waardoor je door de bomen het bos niet meer ziet. Zeker als de chat langer wordt raakt het (of is het een hij, of toch een zij?) de weg kwijt en begint of foute antwoorden te geven of in rondjes te draaien.
Als je een wat complexer project met hulp van AI wilt opzetten kan dat prima. Alleen moet je wel zorgen dat je stevig in de bestuurdersstoel zit. Zeg maar als een koetsier op de bok van een meerspan. Als je daar de teugels niet strak genoeg aantrekt weet je zeker dat het een zooitje wordt en het ontspoort. Nu ben ik helaas allergisch voor paarden, anders had ik misschien wel een keer paard gereden en zou ik weten hoe je die onder controle kunt houden.
Dus op zoek naar een alternatief om AI in het gareel te houden. Omdat ik vroeger, voordat ik allergisch werd, katten heb gehad dacht ik misschien ligt daar de sleutel? Op het eerste gezicht doet een kat nooit wat je zou willen, maar kattenliefhebbers weten wel beter. Ken de psychologie van je kat en je kunt er mee lezen en schrijven, figuurlijk gesproken dan.
Alleen hoe men je nu tactisch een AI implementatie? Daar ben ik nog niet achter, als u een idee hebt, laat het gerust weten.
Als alternatief gebruik ik nu AI om te vragen hoe ik de prompt moet opstellen om het gewenste resultaat te behalen. Nou, dat blijkt nog niet al te slecht te gaan, tenminste als je enkele stupiditeiten voor lief wilt nemen.
Een mooi voorbeeld. Voor een presentatie zocht ik een icon dat ‘trots’ uitdrukt. Na wat heen en weer gechat te hebben waren we eruit. Het zou een klein vogeltje moeten worden dat met een opgetrokken borst trots voor zich uit zou kijken. Ik kreeg een gedetailleerde prompt die ik hiervoor zou kunnen gebruiken met instructies als: grootte, kleuren, resolutie, achtergrond (transparant) en zo meer. Na mijn vraag om op basis van deze prompt het icon te maken was het resultaat inderdaad een leuk vogeltje dat prima te gebruiken zou zijn als de achtergrond niet zwart, maar transparant was zoals de prompt instructie luidde.
Moraal van het verhaal? AI is zinvol gereedschap maar wel met een aantal nukken en een slechte gebruiksaanwijzing.
