Het aardige, en voor sommigen beangstigende, is dat de technologische ontwikkelingen de afgelopen decennia een enorme vlucht heeft genomen. Laten we kort door de bocht zeggen dat twintig jaar geleden de levensduur van een product nog circa drie jaar was. Momenteel ligt de levensduur van een product op circa zes maanden. Deze aanzienlijke bekorting van…
Het aardige, en voor sommigen beangstigende, is dat de technologische ontwikkelingen de afgelopen decennia een enorme vlucht heeft genomen. Laten we kort door de bocht zeggen dat twintig jaar geleden de levensduur van een product nog circa drie jaar was. Momenteel ligt de levensduur van een product op circa zes maanden. Deze aanzienlijke bekorting van de levensduur heeft een enorme impact op de snelheid waarop een product op de markt moet worden gebracht. Time to market wordt als een cruciale factor gezien. Is dat een goede ontwikkeling? Mijn persoonlijke mening is dat we daarmee de verkeerde kant opgaan. Het gevaar loert, voornamelijk om de concurrentie voor te blijven, dat het product voor de uiteindelijke testfase op de markt wordt gebracht met alle gevolgen van dien.
We kunnen toch alle parameters, eigenschappen en dergelijke al in simulatiemodellen testen, nog voordat het product daadwerkelijk in productie gaat? Deels is dat waar, maar ook simulatiemodellen zijn onderhevig aan het feit dat een dergelijk model volledig afhankelijk is van de mens. Ten eerste maakt hij het simulatiemodel en ten tweede is hij verantwoordelijk voor de invoer van de informatie om de parameters van het model te voeden.
Moet de consument voor deze ontwikkelingen worden gewaarschuwd? Ja en neen. Ja, omdat er een continu gevaar dreigt voor het individu en neen, omdat de fabrikant aan haar productaansprakelijkheid moet voldoen. Dit laatste betekent dat de fabrikant aansprakelijk kan worden gesteld en de consument een schadevergoeding kan eisen. Dat neemt niet weg dat de burger als individu ook haar eigen verantwoordelijkheid moet kennen.
Het is vergelijkbaar met ouders die eisen dat hun kinderen door de school moeten worden opgevoed, terwijl juist zij voor hun kroost verantwoordelijk zijn. Gaat het mis dan heeft iedereen het gedaan behalve de ouders zelf!
Een beetje verantwoordelijkheid nemen kan toch geen kwaad? Of toch??
Dirk Scheper
