Het is een vrijdag en vakantie en voor diverse afspraken moet ik eerst in Groningen zijn en daarna in 's Hertogenbosch, twee plekken die ver uit elkaar liggen en dus had ik besloten om eerst te overnachten.
Na mijn afspraak in Groningen vertrek ik om 9 uur wetende dat ik om 15 uur in de hoofdstad van Brabant moet zijn. TomTom geeft aan dat ik dat ruimschoots moet kunnen halen en na een voorspoedige reis besluit ik halverwege te pauzeren om uiteindelijk om ca 1 uur weer op pad te gaan. Twee uur tijd voor een stuk waar je een klein uur over doet, zou toch ruim voldoende moeten zijn. Ik neem de tijd echter ruim omdat de A2 van onder tot boven één grote bouwput is en de kans op files groot is.
Op het moment dat ik iets boven Utrecht de A2 op rij, trekken donkere wolken zich samen en even later komt de hemel naar beneden. Onmiddellijk staat het verkeer stil en niet een beetje ook, want uiteindelijk om ca half 5 kom ik op de plek aan waar ik wil zijn.
Onderweg in de file heb je dan ruim tijd om na te denken. Helpt het als we alle snelwegen gaan verbreden of moet er naar andere oplossingen gezocht worden? Is het regelsysteem met de matrixborden het probleem door een te grote overshoot? Eén ding is duidelijk. Er is gewoon te veel verkeer en zelfs op een vrijdag in de vakantie hoeven er maar een paar dikke druppels regen te vallen en half Nederland staat in de file. Wat dat betreft is het met de NS toch beter gesteld, want daar zijn het voornamelijk vallende bladeren en dat is alleen maar in de herfst.
Diverse mensen werken al aan een oplossing voor zichzelf. Zij proberen nu te leven alsof we net zo weinig energie tot onze beschikking hebben als na een eventuele olie- of andere energiecrises. Doel is per huishouden en per stad veel minder energie te gebruiken dan ons huidige gemiddelde gebruik. Rob Hopkins, ook bekend van een vernieuwende stroming in de tuinbouw, de permacultuur, nam in zijn eigen stad het initiatief voor een model waarbij mensen hun eigen stad, wijk, dorp of (ei)land voorbereiden op een economie die minder afhankelijk is van fossiele brandstoffen. Transition Towns noemt hij dergelijke gemeenschappen. Het initiatief wordt door groepen mensen in allerlei plaatsen in de wereld opgepakt die zelfstandig met elkaar aan de slag gaan.
Omdat in een Transition Town zo veel mogelijk producten en diensten uit de directe omgeving betrokken worden, vermindert het transport over grote afstanden en ontstaan dus geen lange files meer. Nu zult u denken dat dit een onmogelijke opgave is, maar diverse grote steden, waar onder Shang Hai, bewezen reeds dat het mogelijk is om 6% van ons voedsel uit de eigen stad te betrekken. Bloemen uit de tuin en bloemkool er in en we hebben de eerste stap gezet. Op deze manier kan er nog veel meer. Ook het initiatief think local gaat voor een deel van hetzelfde uit.
Al deze initiatieven kunnen zeker helpen en misschien zelfs nog wel meer dan het verbreden van de snelweg. Ik weet het echter niet, ik ben alleen maar een redacteur die stil staat in de file.
