En toch een volle beurs

Wat een ellende, kommer en kwel. De crisis dendert door van recessie naar depressie. Meer en minder zorgvuldig opgebouwde bolwerken, imperiums en luchtkastelen brokkelen af, storten in, gaan in rook op. En de laatste die nog veel geld verdient, KPN, doet dat ook nog eens over de rug van elektronicabedrijven die maar even moeten wachten op hun betalingen voor test- en meetapparatuur. De financiële positie van het telecomconcern is sterk verbeterd, durven de Scheepsbouwercollega’s triomfantelijk te melden.

Klaagzangen, doemdenkers en droeftoeters, we zijn even niet zo vrolijk. Zelfs in de relatief veilige havens van innovatieprojecten die werken met gegarandeerd overheidsgeld merk je dat mensen zenuwachtig worden, naar elkaar gaan zitten katten. En toch, en toch….
Als je het de leden van FHI vraagt, achthonderd technologiebedrijven in Nederland, dan is het niet zo somber. Niet meer dan vier procent voorziet problemen met kredieten. Natuurlijk, de helft van de bedrijven houdt rekening met een omzetdaling, maar nog steeds komt vijfentwintig procent van de ondernemingen mensen tekort. Maar wat vooral opvalt is de veerkracht, ondernemerszin, verbetenheid bijna waarmee de technologieondernemers de situatie tegemoet treden. En, we wisten het eigenlijk al, technologieondernemers zijn financieel gezien behoudend, hebben in het verleden al geleerd niet te vertrouwen op bankiers.
De branche Industriële Elektronica koerst inmiddels af op een volle beurs, de beurs Electronics & Automation wel te verstaan. Van 27 tot en met 29 mei staan ze er weer allemaal, in de Jaarbeurs Utrecht. De inschrijving voor deelname loopt zelfs vóór op die van 2007 in dezelfde fase! Onder de inspirerende leiding van branchemanager Paul Petersen maken enthousiaste groepen bedrijven zich op om weer een heel verrassende gadget te gaan produceren op de Live Productielijn op de beursvloer. Projectmanager van de branche, Birgit Albersen, heeft vrouwen om zich heen verzameld die niet meer te houden zijn: ze gaan wel eens even laten zien dat zij ook in deze branche al lang een machtspositie hebben en geld verdienen.
Super seminarprogramma’s zijn in de maak en de voorbereiding daarvan maakt ook van alles los. Zo gaat het immers, in een tijd van tegenwind zoek je elkaar op, vorm je een treintje of een waaier. Nu ga je toch niet zelf in je eentje veel kosten maken om klanten uit te nodigen? Juist nu doe je dat samen met je concullega’s, kostenefficiënt en doelgericht. Je mag ook verwachten dat de klanten wat meer tijd hebben om te komen. Zo wordt een beurs vol. En een volle vakbeurs kan een voorbode zijn van vulling voor de portemonnee.
Is dit allemaal wishful thinking, preken voor eigen parochie, het mooier voorstellen dan het is? Natuurlijk laten we eerlijk zijn, de brancheorganisatie en de organisator van de branchevakbeurs is wel de laatste die mag gaan zitten kniezen. Maar toch, de redenering klopt en wat ik schets gebeurt echt op dit moment. Natuurlijk is er geen garantie dat we daarmee opeens het tij keren, maar laten we de economische power, de aanjaagfunctie van onze branche ook niet kleiner maken dan nodig. Bij ons is er lang niet zoveel verdampt als elders in de economie. Dat betekent ontegenzeglijk dat ons belang relatief groter is geworden. En als dan duidelijk wordt dat er in de branche zo veel realiteitszin en verantwoordelijkheidsbesef is, laten we er dan ook maar in geloven en dat vertrouwen laten zien aan al die branches die zo veel kunnen winnen bij het meer en slimmer toepassen van elektronica. Want dat is echt wel zeker, daarin zijn we zowel technologisch als economisch nog lang niet aan het eind.
Het blijft verleidelijk om voetbalclub Feyenoord als metafoor te zien: we beginnen nu al de voorbereiding op een nieuw, beter seizoen. Misschien één groot verschil, onze financiële startpositie is niet zo slecht en daarom nog één, we zijn echt niet afhankelijk van sponsorende banken, verzekeraars of maffiose suikerooms. We hebben nu toch al een volle beurs, onze eigen beurs, E&A 2009! www.eabeurs.nl