Europa wordt wakker. Na jaren van toekijken hoe onze industrie verzwakt onder oneerlijke concurrentie, politieke besluiteloosheid en een groeiende afhankelijkheid van mondiale toeleveringsketens, lijkt het tij eindelijk te keren. Overal op het continent zien we een beweging op gang komen. Een coalitie van wilskrachtigen uit zowel de politiek als het bedrijfsleven staat op om Europa zijn rechtmatige plaats op het wereldtoneel terug te geven.
We staan voor een unieke kans. Met maar liefst 1,6 biljoen euro aan Europese investeringsmiddelen, afkomstig uit het Draghi-rapport en het besluit van 6 maart 2025, kunnen we onze industriële basis versterken, onze technologische toekomst veiligstellen en ervoor zorgen dat Europese middelen allereerst ten goede komen aan Europa zelf.
Maar het sleutelwoord is: daadkracht. De cruciale vraag is niet hoeveel geld we beschikbaar stellen, maar wat we ermee doen. De Chips Act, die 43 miljard euro publiek kapitaal vrijmaakt, is een veelbelovend signaal van politieke wil. Maar investeren zonder richting is als varen zonder kompas. We moeten ons afvragen: welke chips willen we produceren, voor welke toepassingen, en hoe passen die in een bredere strategie voor een autonome en veerkrachtige elektronicasector?
Het bouwen van alleen maar chipfabrieken is niet genoeg. Als we de rest van de waardeketen uitbesteden aan landen buiten Europa, dan blijft onze afhankelijkheid bestaan. Alleen een volledige, strategisch opgebouwde waardeketen, van ontwerp en componentproductie tot assemblage en eindproductie, kan Europa in welgekozen sectoren écht onafhankelijk en toekomstbestendig maken.
De voorbije jaren hebben we vooral bewustwording gecreëerd. Iedereen weet intussen hoe kwetsbaar onze positie is. Het is nu tijd om die inzichten om te zetten in actie. Geen herhaling van de bekende zorgen, maar duidelijke voorstellen. Oplossingen. Richting.
Dat vereist een nieuwe manier van samenwerken. Laten we politici niet langer zien als afstandelijke bureaucraten, maar als partners met de macht om verandering te realiseren. De industrie beschikt over de technische kennis, de politiek over de uitvoerende kracht. Onze gezamenlijke taak is om die kennis te vertalen naar heldere, uitvoerbare stappen.
Mijn recente voorstellen in mijn LinkedIn-artikel: “The Electronics Market in Europe – What Needs to Happen?”, zijn slechts een aanzet. Ik deel ze als uitnodiging tot samenwerking, niet als sluitstuk. Want de antwoorden op deze uitdagingen liggen niet bij één stem, maar in de kracht van velen. Ik roep iedereen op, ondernemers, onderzoekers, beleidsmakers, om hun ideeën, oplossingen en inzichten te delen. Laten we samen vaart maken, met moedige keuzes, gerichte investeringen en een hernieuwde toewijding aan een sterke Europese maakindustrie.
Europa staat voor uitdagingen die we in decennia niet hebben gekend. Dit is niet het moment om te dralen, te overleggen of te wachten op consensus. Dit is het moment om te handelen.
Niet volgend jaar. Niet volgend kwartaal. Nu.
