(Of: Hebben we politici die ons vertegenwoordigen of niet?")
Kijkt u ook wel eens naar Pauw en Witteman? Ik zo af en toe omdat er soms leuke gasten zitten met een inspirerend verhaal waar je door gestimuleerd wordt!
Kortgeleden heb ik weer eens een hele uitzending gekeken. Het was inderdaad zeer leerzaam! Mocht u zich bij het lezen van mijn column verbaasd hebben over mijn negatief beeld van politici, ik ben bang dat dit na deze uitzending niets aan actualiteit ingeboet heeft! Wat een droevige vertoning. Van alle gasten herinner ik me er nog maar twee, Wubbo Ockels en Liesbeth Spies. Wubbo kennen we natuurlijk allemaal, onze nationale ruimtevaarder en innovatief hoogleraar Duurzame Technologie in Delft. De trouwe krantenlezers onder ons zal bekend zijn dat hij veel ideeën heeft over alternatieve energie opwekking waarbij vliegers een belangrijk onderwerp vormen.
Of je dit nu ziet zitten of niet, de ideeën zijn verfrissend en beslist de moeite van het overdenken waard! Parallel aan deze ideeën blijkt hij een tegenstander te zijn van het gebruik van kernenergie. Zonder me daar op dit moment over uit te spreken zijn voor de toepassing van kernenergie in Nederland een serie argumenten vóór en tegen te bedenken.
En hier begon het drama!
Liesbeth Spies, toch niet de minste als vicevoorzitter van de CDA 2e Kamerfractie, heeft in haar portefeuille o.a. Duurzaamheid en Milieubeleid. Moet een interessant gesprek kunnen worden hebben Pauw en Witteman ongetwijfeld gedacht.
Het tegendeel is helaas gebeurd, het was ontluisterend! Waar de wetenschapper feiten aandroeg om zijn betoog te onderstrepen wist onze politica deze alleen te pareren met opinies. Kennelijk de enige debat mogelijkheid die politici lijken te overzien.
Het beeld dat hierdoor bleef hangen was er één van ongelofelijke droefheid! Zijn dit nu de mensen die door ons kiezers gekozen zijn om Nederland te leiden?
De politiek reageert op oorspronkelijke ideeën als door een bij gestoken in plaats van deze te (laten) onderzoeken om op feiten gebaseerde conclusies te kunnen formuleren.
Wat mij het meeste trof was dat deze dame, met zowel Milieubeleid als Duurzaamheid in haar portefeuille, de inzet van kernenergie voor 100% propageerde en totaal niet inging op de argumenten die door de heer Ockels aangedragen werden.
Haar beste opmerking lag op het vlak van: “Daar zullen we wel goed naar moeten kijken……” Waarschijnlijk is dit een politiek adagium voor: “Zeur niet, we luisteren toch niet naar je…”
Toen dit “Daar zullen we wel goed naar moeten kijken” kwartje bij mij gevallen was viel het me op dat dit door onze politici veelvuldig gebezigd wordt. Ik vermoed om er incompetentie en onkunde mee te maskeren.
Hoe zou zo’n houding in de ‘echte’ wereld uitpakken? Laten we onszelf, als technici, eens als voorbeeld nemen.
Stel: u moet een complex technologisch systeem opleveren. Er is al veel tijd en geld in de ontwikkeling en voorbereiding gestoken en uw klant verwacht dat, volgens afspraak dit systeem op moment X opgeleverd wordt. In de echte wereld gaat dit niet altijd zonder slag of stoot, misschien was de probleemstelling niet helemaal helder, de tijd te kort of het budget te laag. Gevolg is meestal dat, vlak voor moment X, er nog een werkelijk probleem opgelost moet worden.
Iedereen in rep en roer, er móet een oplossing gevonden worden. Wat denkt u dat u doet als een medewerker met een echt alternatief idee voor een oplossing komt? Zegt u: “Daar zullen we wel goed naar moeten kijken…..” om daarna door te gaan met wat u aan het doen was? Of luistert u aandachtig en beslist u op basis van argumenten, de voor’s en tegen’s, wat te doen?
Als de meerderheid van ons kiest voor: “Daar zullen we wel goed naar moeten kijken……” hebben we de juiste politici gekozen.
Kiest u voor: “Laat horen dat idee! Wat zijn de voor- en nadelen?” dan hebben we de verkeerde politici ons mandaat gegeven.
U kunt op deze site (zie rechts) aan deze poll meedoen, ik ben benieuwd naar uw mening!
Jan W. Veltman
Technology- & Business Development
Commint Consultancy BV
