Technologie met een hart: de speelse robots van Aart Rozendaal

(foto: TU Delft)

“Je zou geen plan B moeten hebben. Zolang dat veilige alternatief bestaat, is de kans groot dat je daarvoor kiest. Je moet één optie hebben en daar volledig voor gaan.”

Dat advies, dat ik kreeg tijdens een willekeurig gesprek toen ik twijfelde over mijn toekomst, is me bijgebleven. Het was het laatste duwtje dat ik nodig had om een master Embedded Systems te combineren met Industrieel Ontwerpen. Het was geen standaardroute; sterker nog, het was een nachtmerrie om te regelen. Maar ik miste het menselijke element in pure engineering. Ik wilde niet alleen complexe hardware bouwen; ik wilde begrijpen waarom we het bouwen en hoe mensen het daadwerkelijk ervaren.

Mijn werk bevindt zich nu precies op het snijvlak tussen techniek en ervaring. In de ‘Robo Creature Petting Zoo’ presenteer ik mijn robot Flip, samen met andere gave projecten zoals een robotvis, een zwerm kleine vliegende robots, een bewegende plantenrobot en nog veel meer.

Robots waar je je toe kunt verhouden
Rond robotica bestaat vaak angst, grotendeels gevoed door sciencefiction. We zien hyperintelligente, mensachtige machines die het Uncanny Valley-effect oproepen. Ik ben bewust de tegenovergestelde richting opgegaan. Denk aan evolutie: de natuur begon met eenvoudige bacteriën en insecten, niet met complexe zoogdieren. Mijn robots volgen diezelfde logica. Flip gebruikt geen AI om je gezicht te leren herkennen; hij gebruikt eenvoudige sensoren om te reageren op geluid en nabijheid. Hij kan zelfs trillen of wegschieten als je te dichtbij komt.

Mijn doel voor het festival? Ik wil dat bezoekers iets voelen. Of dat nu nieuwsgierigheid, vreugde of zelfs aarzeling is – de emotionele reactie is wat telt. Ik wil laten zien dat robots niet eng hoeven te zijn of de wereld hoeven te domineren. Ze kunnen eenvoudige, onderscheidende entiteiten zijn die op een positieve manier in onze samenleving passen. Het gaat om het bottom-up introduceren van robots, zodat mensen eraan kunnen wennen, in plaats van technologie top-down op te leggen.

Leren door te doen
Als ik terugkijk op mijn tijd aan de TU Delft, was de meest waardevolle les die ik leerde niet te vinden in een studieboek. Het was het besef dat je geen genie hoeft te zijn om iets ongelooflijks te bouwen; je moet het gewoon proberen. Ik realiseerde me dat ‘experts’ vaak gewoon mensen zijn die niet bang waren om het gaandeweg uit te zoeken. Die mindset stelde mij in staat om Flip te bouwen. Ik wist niet alles toen ik begon, maar ik wist dat ik het onderweg kon leren.

Ik hoop dat mensen hem tijdens het festival komen ontmoeten. Het is een kans om te zien hoe we een toekomst kunnen vormgeven waarin technologie en menselijkheid speels naast elkaar bestaan. En voor de studenten die dit lezen: mijn docenten Jordan Boyle en Chris Verhoeven zijn nog steeds op zoek naar enthousiastelingen om projecten zoals Flip verder te brengen. De evolutie gaat door!