Column & Opinie

Zou het echt…???

Jaren voel je je een roepende in de woestijn. Zou het dan toch zo zijn er eerst echt een langdurige recessie moet komen, dat eerst een breed publiek van stemmers op politieke partijen het daadwerkelijk in de portemonnee moet gaan voelen, dat eerst de werkloosheidscijfers zodanig omhoog moeten dat iedereen wel iemand kent die thuis zit? Zou het echt zo zijn dat nu de sense of urgency begint door te dringen?

Ik heb het over de aandacht die er nu eindelijk breed lijkt te zijn voor de arbeidsmarkt- en onderwijs- problematiek in de technologiebranches. Aandacht alleen is natuurlijk al helemaal geen garantie dat er iets gebeurt, laat staan dat de juiste maatregelen worden genomen. Zelfs het oppikken van voorstellen uit de branche geeft geen zekerheid. Maar het is voorlopig wel prachtig.

Prachtig is het dat eerst de Rotterdamse ROC’s Zadkine en Albeda komen met de aankondiging dat zij ‘gaan onderzoeken’ of ze kunnen gaan fuseren en vervolgens zichzelf weer kunnen gaan opsplitsen naar zeven vakcolleges. Schitterend is het dat vervolgens Doekle Terpstra als directeur van HBO-mastodont InHolland publiekelijk meldt dat hij iets soortgelijks wil gaan doen, vooral om het technologisch onderwijs weer herkenbaar te maken. Zou het echt…?? Of moeten we nu alweer gedesillusioneerd zijn door de zure reacties van gevestigde instanties. “Misschien dat zoiets in Rotterdam kan, maar zeker niet overal”. Dat ‘misschien in Rotterdam’, dat geeft alleen al een beetje hoop.

Het techniekpact van Kamp, zou het echt…? Logisch dat een geïnterviewde op de radio, iemand uit de praktijk, reageert dat een Haags beleidsplan minder van belang is dan wat er op de werkvloer gebeurt. Maar als het nu eens zo zou zijn dat die Haagse hype alleen al voorkomt dat men zich te veel kan verzetten tegen initiatieven ‘van onderop’?

Dreigementen van bedrijven in Brabant om werk naar het buitenland te brengen omdat hier te weinig voldoende opgeleide mensen zijn te vinden, dat hakt er in bij de ‘beleidsmakers’. Zouden ze dan echt doorkrijgen dat het niet aan de orde is dat we nieuwe arbeidsplaatsen moeten creëren voor mensen met halfafgeronde pretstudies? Zou men doorkrijgen dat we al meer dan tien jaar meer arbeidsplaatsen in de technologie hebben dan dat er mensen zijn? Dat we nog veel meer werk naar ons toe zouden kunnen halen als we adequaat opgeleiden zouden hebben om dat werk uit te voeren?

Als je zo lang heb staan roepen in dorre streken, dan bestaat het gevaar dat je cynisch bent geworden. Maar als het nou echt…Dat kan toch? Onder druk wordt toch alles vloeibaar.

Maar stel je nou eens voor dat het opeens weer beter gaat met de economie. Dat het financieringstekort in 2014 weer beneden de Europese norm komt. Dat we weer geld hebben om de ene helft van de bevolking bij de nadere helft in psychotherapie te laten gaan. Nee, dat gaat niet gebeuren, echt niet…toch?

Onzekerheid, dat is het veel gehoorde woord van deze tijd. Toen rond de jaarwisseling zo veel weken lang geen streepje zon was te zien in Nederland, toen leek even iedereen echt depressief te worden. Maar de zon ging weer schijnen. Het begon te vriezen. Iedereen het ijs op en prompt er doorzakken. Na de depressie komt eerst de opklaring en daarna de hoop. Is die vals?

Laten we het maar gewoon opvatten als momentum. Nu het er is, nu ook beetpakken. Achter een goeie hype aangaan kan heel soms een beslissende keer ten goede betekenen. In Leiden blijkt de directeur van de MLO, mbo voor laboratorium onderwijs, tegelijk ook de directeur voor de HLO te zijn. Ze zien een forse toename van de instroom van nieuwe leerlingen…Nog dichter bij huis, de eendaagse workshop laboratorium technologie voor dummies kent een wachtlijst voor deelnemers omdat die is overboekt.

Oke, oke, het zijn nog steeds maar een paar zwaluwen. Het is nog lang geen zomer. Maar als het nou eens echt…Weet je, als je in de woestijn staat te roepen dat er water nodig is, en je zegt er bij dat je weet waar de bron zit, maar je die bron alleen kunt ontsluiten met de hulp van een paar anderen, ja dan gaat het er alleen nog maar om dat die paar anderen jou horen. Dat gevoel heb ik gekregen.

In september, tijdens de beurs HET Instrument hadden we een seminarochtend, over onderwijs en arbeidsmarkt, zoals we wel vaker over dat onderwerp praten, roepen. Doekle Terpstra was er bij, werd het vuur aan de schenen gelegd. Albeda college was goed vertegenwoordigd. De zaal smulde van testimonials van studenten die ervaren hadden hoe herkenbaarheid en authenticiteit hen gemotiveerd had. STC Brielle vertelde hoe beslissend voor hun succes was dat zij van de minister toestemming hadden gekregen om vakschool te zijn en te blijven, zich te mogen beperken tot techniek en technologie en geen opleidingen bekkentrekken en kunstknuffelen hoefden aan te bieden. Zou het dan toch zo zijn dat wat daar in die zaal in de RAI in Amsterdam gebeurde effect heeft gehad? Zou het dan toch zo zijn dat daardoor iets in beweging komt?

Natuurlijk gaat het er niet om dat we kunnen aanwijzen waar het is begonnen. Maar zou het echt gaan gebeuren?