Column & Opinie

Welke kant gaat Nederland op?

(Of: "Laat u inspireren door boeren en technici")

Vraagt u zich ook af welke politicus dit maal uw stem waard is? Bewust richt ik deze vraag op de politicus en niet op zijn partij. Ik zie daarvoor een paar redenen. De politicus (lijsttrekker) wordt gezien als de belichaming van de partij. Zo wordt hij veelal door zijn partij, maar vaker nog, door de pers voorgesteld. En eigenlijk is dat ook juist. De door ons verkozen vertegenwoordigers zouden ons nu juist ‘zonder last’ moeten vertegenwoordigen en dit staat haaks op een strenge partij discipline. Nu neem ik wel aan dat politici hun eigen partijprogramma aanhangen, dus ook een beoordeling daarvan lijkt zinvol. Laten we er maar vanuit gaan dat politici ‘grosso modo’ hun verkiezingsprogramma volgen en daar waar nodig hun persoonlijke aanpassingen in hun stemgedrag aanbrengen.

Voor kiezers betekent dit dat ze eigenlijk niet zouden moeten kijken naar wat de dames en heren politici beloven, maar juist naar wat ze gedaan hebben. Hier geldt dan juist het “Bereikte resultaten in het verleden zijn wel een garantie voor de toekomst”!
Kijken we naar dit verleden dan slaat de schrik mij om het hart. De afgelopen 2 jaar waren de kamer debatten vol gekrakeel. Vaak leek het meer op een kippenren dan op een plek waar onze vertegenwoordigers de regering controleerden. Met het “Doe even normaal man” als absoluut hoogtepunt! Ook suggestieve vragen over TV programma’s, over krantenartikelen en andere fröbelonderwerpen haalden veelvuldig de interruptie microfoon.

Het blijkt dus niet eenvoudig voor onze politici om zich bezig te houden met het beantwoorden van wezenlijke vragen zoals: “Waar gaan we in Europa naar toe”, “Waarmee verdient Nederland zijn geld?”, “Hoe houden we de gezondheidszorg betaalbaar?” of “Hoe verbeteren we onze concurrentiepositie?”. We lijken af te drijven naar een politiek systeem waarbij mensen denken dat antwoorden op problemen binair zijn en in Soundbytes vervat kunnen worden. Het is vooral aan de flanken van ons politieke systeem dat we zien dat de nuancering verdwijnt en de meeste Soundbytes gebezigd worden.

Wat maakt dit nu zo gevaarlijk? Door je te laten leiden door Soundbytes en de daarbij behorende binaire antwoorden en oplossingen kunnen problemen alleen maar als symptoom bestreden worden. Het ontbreken van nuances en het niet structureel oplossen van problemen zal leiden tot een lawine van gelegenheidswetjes en schijnoplossingen die dan later weer ‘gerepareerd’ moeten worden.

Ik zal een voorbeeld geven, het onderwijs. De discussie over de langstudeerboete. Het resultaat van een gelegenheidscoalitie die zich, in paniek, heeft laten verleiden tot een niet doordachte bezuinigingsmaatregel. Deze hele actie is geïnitieerd door een regering die zijn oren teveel heeft laten hangen naar een gedoogpartner die op volstrekt onverantwoorde wijze invloed uitgeoefend heeft.
Het resultaat is er dan ook naar, het toch al afglijdend, onderwijs krijgt een flinke knauw en Nederland schuift als kennisland weer een stukje richting de derde wereld!

Graag citeer ik hier: “Wie denkt dat kennis duur is, weet niet wat domheid kost”!

Misschien moeten we onze toekomst wel in de handen van techneuten en boeren leggen. Er zal geen aannemer zijn die met een verdiepingsvloer begint zonder hiervoor een fundament te hebben gelegd. Net zomin zal geen boer met honger zijn laatste zakje graan helemaal opeten, een deel zal hij voor een volgende oogst gebruiken.

Laten we dit in gedachten houden als we onze keuzes maken.

Reageren? jan.w.veltman@technology2success.nl