Column & Opinie

Waarom zouden we Duitsland niet als gidsland accepteren?

(Of: "Enige structuur, continuïteit en logica zou Nederland goed doen!")

Hebt u dat ook, de twijfel moet ik nu naar al die nieuwjaarsrecepties? Ik heb er dit jaar twee bijgewoond, één in Nederland en één in Duitsland. Dit jaar was ik te gast bij de nieuwjaarsreceptie van een Duitse Economische Vereniging. Afgezien van de taal leek het alsof ik bij een Nederlands gezelschap aangeschoven was. Echter met één belangrijk verschil, de toonzetting.
Bij de Nederlandse receptie werd gesproken over een voorzichtig herstel en over diepe dalen die nu achter ons zouden liggen. Het Duitse verhaal was er één van zelfverzekerdheid en zorgen over de beschikbaarheid van, technisch goed opgeleid, personeel. Men was vol lof over hun overheid die met structurele steunmaatregelen op het gebied van innovatie er voor gezorgd heeft dat, nu de wereldeconomie weer opkrabbelt, Duitsland een reuze sprong naar voren heeft gemaakt. Men sprak vol waardering over Duitsland als de Europese motor en maakte zich, terecht, zorgen over een aantal zwakke Europese broeders. Op dit moment kijken zij daarvoor voornamelijk naar het zuiden, onze economisch zwakkere vakantielanden, maar als we in Nederland niet snel het roer omgooien zal over een aantal jaren deze blik weleens naar het Westen, naar Nederland gericht kunnen zijn!

Wat zouden wij dan van onze Duitse buren kunnen leren? Een ding zeker, stabiliteit. En daarmee bedoel ik stabiliteit, en continuïteit in besluitvorming. Voor het gemak sla ik dan even de mogelijke herziening van het sluiten van alle Kerncentrales over. Dit zou wel eens een verstandige herziening kunnen zijn. Met stabiliteit en continuïteit bedoel ik hier de keuze die, vaak over langere jaren, gemaakt worden m.b.t. de ondersteuning van innovaties en de opwekking van alternatieve energie. Hier kunnen wij als Nederland wel iets van leren.

Ik realiseer me dat we in Nederland een veelkleurig palet aan politieke partijen hebben en dat, om een stabiele regering samen te stellen, er voortdurend geschipperd moet worden. Maar dat is toch geen reden om de ogen voor de wereld buiten Nederland te sluiten?
Zijn we als Nederland dan niet groot geworden als Handelsnatie? Waar is in deze, maar ook veel voorgaande, regeringen de drive om Nederland economisch goed op de kaart te zetten?
Ja, zult u zeggen, we hebben de afgelopen jaren toch veel bereikt? Een innovatieplatform? We zijn uit Afghanistan vertrokken, voorwaar toch belangrijke zaken?
Gelukkig werd de soep niet zo heet gegeten als ik hem hier opdien. Wikileaks toont aan dat de Nederlandse diplomatie veel met de grote bedrijven Shell, en waarschijnlijk ook de anderen, samenwerkt om voor hen een goede positie op de wereldmarkt te verkrijgen. Gezien andere onthullingen zou je kunnen zeggen dat dit niet dankzij, maar ondanks de gekozen regering plaats gevonden heeft. Kennelijk zitten in het ambtenarencorps mensen met inzicht in de noodzakelijkheid van economische ontwikkelingen.
De politiek, jawel, de mensen waar wij op stemmen, rommelt daarentegen maar wat aan. Dan een subsidie voor zonnepanelen, dan weer één voor windenergie, niets structureels, niets consequent.
Een voorbeeld; Hebt u ook de argumenten voor de nieuwe missie naar Afghanistan gevolgd? Ik ben afgehaakt! Als je jezelf zo publiekelijk voor de gek houdt en denkt dat anderen dat geloven, dat kan toch niet?
Ik doe hier geen uitspraak over het vóór of tegen. Daar ben ik zelf nog niet uit. Schokkend is het wel dat er nu een compromis bereikt is waarvan je al op voorhand kunt zien dat dit onwerkbaar én onhoudbaar zal zijn!
Natuurlijk, ook Duitsland heeft zo zijn problemen met de inzet in Afghanistan. Maar je ziet daar dat men de zaken veel structureler bekijkt. Ze zitten er en blijven. Ze gaan niet weg, om dan toch maar weer terug te komen zoals wij nu doen. Zelf ben ik blij dat dit gespreksonderwerp nog niet bij mijn Duitse relaties naar boven is gekomen. Ik schaam mij diep voor de Nederlandse houding en kan die ook niet uitleggen.
Wat kunnen wij hier nu aan veranderen? Veel denk ik. Helaas niet op korte termijn. Deze regering blijkt flexibeler dan ik gedacht had en zou zich wel eens door deze 4 jarige periode heen kunnen rommelen. Laten we tijdens deze periode alle partijen naar woord en daad volgen. Daaruit zouden we dan toch minstens een soort blauwdruk over de betrouwbaarheid van de partijen t.a.v. hun beloften moeten kunnen herleiden. Met deze kennis kunnen we bij de volgende verkiezingen, min of meer gefundeerd door feiten, goede keuzes maken. Helaas geldt ook hier dat eerder behaalde resultaten geen garantie voor de toekomst geven, maar het is altijd beter dan op het onderbuik gevoel een keuze maken.

Houdt u mij gerust op de hoogte van uw bevindingen, ik zal hier dan regelmatig op terug komen.