Column & Opinie

Waar was dat kabeltje?

Iedereen die mij kent, weet dat ik het niet zo op heb met sport en zeker niet met wintersport. Alleen al van het kijken naar al die sneeuw krijg ik het koud en met zoveel uren sneeuw op de buis als we onlangs gehad hebben, verlang ik naar een gezellig warm kroegje en een heerlijke kop hete chocolademelk. Met een partner die daar anders over denkt en wel met enige regelmaat gekluisterd zit aan de buis, kun je dan twee dingen doen: of alleen op zoek gaan naar de slagroom op de chocolademelk of je maar schikken in het lot en meekijken naar de zwoegende sporters. Dit jaar tijdens de Olympische Spelen heb ik voor dat laatste gekozen.

Nu viel het met deze beproeving gelukkig wel mee, want het aantal spectaculaire valpartijen was groot, alsmede het aantal wonderlijk sporten waarbij je je afvraagt hoe iemand het in zijn hoofd haalt om die uit te voeren. Dat mensen niet compleet uitelkaar rammelen als ze op smalle plankjes met grote snelheid over bulten sneeuw heen razen, is een wonder. Voor dergelijke capriolen moeten apparaten wel op een hele speciale manier zijn opgebouwd.
Pas echt een beproeving was het kunstrijden. Nu ben ik al heel lang geen fan van deze sport, want voor mij is dit vlees nog vis. Zit je nu te kijken naar mooi ballet op het ijs of zijn het ingewikkelde sprongen, pirouetten en aanverwante capriolen? Dat eerste zeker niet, want waar is het mooie licht en het decor, ook al zijn de sporters gekleed in de fraaiste gewaden? Tenenkrommend beroerd was het geluid dit jaar. Niemand was er blijkbaar op gekomen om een kabeltje te leggen tussen de stadionversterking en de mengtafel voor het geluid voor de TV. Dit leverde een geluidkwaliteit op alsof je zit te luisteren naar de bekende metalen, waterdichte hoornluidsprekers. Voor mij was dit de limit. Was er tussen al die miljoenen roebels niet nog ergens een klein bergje geld overgebleven voor een rolletje kabel of was zelfs dit via een achterdeur naar buiten gerold. Bijna was ik met dat rolletje afgereisd, alleen al om zo het lijden van het meekijken wat te verzachten.