Column & Opinie

Virtuele kennis of een virtuele cake?

(Of: "Geef uw mening door aan de politicus waar u op gestemd heeft!")

Op een terras, ergens in Frankrijk, werden wij door een alleraardigste kelner geholpen. Voorafgaand aan een vroeg marktbezoek wilden wij beginnen met een ontbijtje. Onze zeer ernstige en goedwillende kelner nam in een ietwat chaotische situatie de bestelling op en besteedde veel aandacht aan het uitserveren. Voor 4 koppen koffie met helaas maar 2 croissants is hij wel drie keer op en neer geweest. De getoonde toewijding was echter hartverwarmend! Wat opviel was de moeite die hij zich getroostte om te onthouden wat de opgegeven bestelling was en te zorgen dat uiteindelijk de gewenste bestelling bij de juiste mensen arriveerde.
De systematiek van zijn brein was voor mij onevenaarbaar maar het resultaat was, met enige correcties onzerzijds zeer aanvaardbaar.
Helaas kan dit niet altijd gezegd worden van sommige discussies die je op de radio of TV voorbij hoort komen. “Men denkt” en “men vindt” veel, maar “men weet” helaas weinig. Dit proces speelt zich met name in de politiek veelvuldig af. De belangrijkste discussies gaan over meningen en uitspraken, feitmatigheden worden hierbij steevast geschuwd!
Waar zou deze omissie toch aan te wijten zijn? Ligt het aan (het niveau van) de opleiding die onze huidige generatie politici gehad hebben? Mijn ervaringen met jong aanstormend talent (ik zelf draai alweer enige tijd mee) laten zien dat, alhoewel het technisch en feitmatig niveau van de opleidingen veelal tekort schiet, het met het enthousiasme en leergierigheid wel goed zit. Gezien het belabberde kennis niveau is dat laatste een prettige bijkomstigheid. Zou dit dan ook voor politici kunnen gelden? Ik ben bang dat dit hier iets moeilijker ligt. Laat ik het maar zo stellen: “Hoe vroeger in je carrière je in de politiek terecht komt, hoe moeilijker je feiten met kennis kunt combineren en in de juiste context kunt plaatsen”.
Voorbeelden hiervan zijn er ten over, de Betuwelijn, de Noord-Zuidlijn, de HSL en nu weer dat grootse Defensie ICT project SPEER! Niet alleen deze grote projecten zijn het slachtoffer van politiek (of liever politiseren), ook binnen bedrijven, maar met name instellingen zien we een toename van (project) mislukkingen. Juist doordat er politiek bedreven wordt in plaats van projectmanagement of goed bestuur. Meningen prevaleren boven gezond verstand en kennis en “de juiste beeldvorming” gaat voor feiten. Hierdoor worden “oorzaak” en “gevolg” niet alleen vaak verwisseld, maar zelfs volkomen gescheiden. Een leuk internationaal voorbeeld hiervan is de schuldencrisis en dan met name Griekenland. De negatieve gevolgen van een mogelijk faillissement moeten voorkomen worden, maar men kan het niet eens worden over de oorzaken! Dit heeft een baaierd aan oplossingen en oplossingsrichtingen tot gevolg, waardoor we door de bomen het bos niet meer zien. Niet de aanpak van het probleem staat centraal, maar een politiek verhaal dat aan kiezers verkoopbaar zal zijn! Onze witgekuifde populist toont zich hierin een meester, zonder oog voor gevolgen worden semi krachtige statements geuit.
Wat er uiteindelijk uit de chaotische EU vergaderingen komt wordt dan door de verschillende regeringsleiders gepresenteerd als een positieve uitkomst en onderstreept door veelal kunstmatige feiten. Logisch dat b.v. een minister president zich dan per ongeluk een kleine 50 Miljard Euro vergist. Als kennis en feiten zo ver uit elkaar liggen kun je toch makkelijk een een miljardje of zo fout zitten? Laten we ons daar nu niet druk om maken.
Het zou wellicht beter zijn om te onderzoeken hoe we het “kunstmatige” uit de als feiten gepresenteerde meningen kunnen destilleren. Of nog beter, onze politici (en iedereen die zich daaraan bezondigt) duidelijk kunnen maken dat we niet gediend zijn van ‘virtuele’ kennis, maar dat we behoefte hebben aan echte kennis en feiten en daarop gebaseerde oplossingen!
Alleen op feiten en met de juiste basiskennis is een goede analyse uit te voeren en kunnen richtingen gezocht en gevonden worden waarop oplossingen gebaseerd kunnen worden.
Het is in wezen heel eenvoudig, alleen als je het recept kent en de juiste ingrediënten kunt vinden kun je een goede cake bakken. Al het andere levert gegarandeerd niet het gewenste resultaat op, hooguit een would-be of virtuele cake!
Misschien moet ik in navolging van Obama hier pleiten dat u de politicus waarop u gestemd hebt informeert dat u niet gediend bent van ‘virtuele-‘, maar van ‘werkelijke-‘ kennis en feiten!