Column & Opinie

Trompetgeschal, sax en bas

Ooit zaten we met een sollicitante aan tafel die dacht bij een muziekvereniging te zijn beland. De vereniging ‘Het Instrument', dan denk je toch aan muziek, of niet soms? Nou nee, niet iedereen. Hele volksstammen zijn opgegroeid met het woord ‘instrumentatie' als een begrip dat je vanuit de technologische content op een verjaardag heel moeilijk kunt uitleggen aan de modale medeburger, van welke komaf dan ook. Als er dan eens iemand weet waar je het over hebt, dan ontstaat er stante pede een gesprek ‘onder ons', de hele verdere omgeving wordt buitengesloten. Je bent een soort sekte.

Het woord technologie, dat kent in onze tijd iedereen. Dat is iPhone, tablets, gadgets, gaming of misschien body scans, nog beter, kijkoperaties, DNA-analyse. Uitleggen dat we onze welvaart danken aan het feit dat we meer produceren met minder grondstoffen en minder menskracht en hoe dat te danken is aan instrumentatie, ga d’r maar eens aan staan. HET Instrument is de enige echte technologiebeurs van de Benelux, dat zal waar zijn, maar maak dat maar eens een beetje feestelijk, zodat iedereen die daar mee te maken heeft er over durft te vertellen aan Jan en alleman die daar buiten staat. Het mag wel wat feestelijker worden, zeiden de bedrijven tegen elkaar na de voorgaande editie in 2008.

“Maestro, muziek!”, roept dan iemand in een belegen film. En zo geschiedde. Geen antieke foto van een geleerde Einstein die al lang dood en begraven is, zoals in 2008, maar muziekinstrumenten waar je vandaag en morgen mensen vrolijk mee maakt, dat zijn de symbolen van de technologiebeurs van 2010.

Met één gitaartje of een triangel waren we er niet. Het moest een trio worden. Focus en massa was immers het adagium. Je moet meer en meer focusseren, heel gericht marketing bedrijven. En tegelijk is het de kunst om volume te ontwikkelen, uit te stijgen boven het niveau van ‘tussen de schuifdeuren’ of de hotellobby. HET Instrument is zo een beurs van drie beurzen, drie instrumenten, de contrabas van Industriële Elektronica, de saxofoon van Industriële Automatisering en de trompet van Laboratorium Technologie, drie tonen, één sound.

Het eerste trompetgeschal heeft geklonken. De exposanten, leveranciers van technologische spullenboel, schrijven weer massaal in, ondanks alle budgetkortingen. The Show Must Go On. Natuurlijk doen we het allemaal unplugged, low cost. De klant zou het ook niet pikken als je nu ongeloofwaardig groot uitpakt. De saxofoon van industriële automatisering speelt een bescheiden, smooth, relaxed muziekje, niet minder aanlokkelijk.
Hoewel, unplugged, industriële elektronica heeft stiekem toch wel een klein batterijtje in de bas verwerkt. Er moet wel een stroompje lopen om een schakeling te kunnen maken.

Utrecht is een prachtige stad, mien staaadtsie, maar ja, Amsterdam is toch Carré, Stopera, Paradiso, Heineken Music Hall. Dat gaan we beleven straks, eind september. Onvermijdelijk dat we gratis openbaar vervoer moesten regelen. In 2008 was de beurs in Utrecht bijna niet te bereiken en iedereen wil er straks bij zijn in Amsterdam. Dan kun je maar beter niet in de file aanschuiven en ook nog eens duur parkeergeld betalen.

Hou me ten goede hè, er gaat wel gewerkt worden in die week, op de beursvloer, in de congreszalen. Maar het wordt ook feest. We beginnen wat later, dat is extra relaxed aanreizen, maar van een uur of zes tot half acht is het echt feest. Drie van de vier avonden is er een artiestenprogramma. Is nog een beetje geheim, volg het maar op www.hetinstrument.nl. En vrijdag 1 oktober hebben we een vroegertje, kun je nog even met je buitenlandse gasten Amsterdam in. Dit wordt mooooi…