Column & Opinie

Schreeuw TV

(Of: "Willen we terug naar begin 1900?")

Gisteren liep ik de woonkamer binnen en schrok op van het lawaai! Komt zoiets u bekend voor? Met mijn gedachten nog bij een probleem waarmee ik geconfronteerd was kwam ik ineens in een omgeving waar een schetterende TV bezig was allerlei onzin uit te braken. De inhoudsloosheid van de opmerkingen van presentator en presentatrice moest kennelijk door een overdadig hoog geluidsvolume gecompenseerd worden om nog enige substantie te hebben. Jammer dat een programma zo niet meer is dan een soort behang. Bewegende beelden en een hoop lawaai. Omdat ik niemand zijn plezier wil ontzeggen heb ik me maar omgedraaid en ben andere dingen gaan doen. Toch lijkt me dit niet de manier om daar mee om te gaan. Technisch zijn hier wel hulpmiddelen voor, koptelefoons met antigeluid, duur maar wel effectief. Sociaal gezien lijkt me dit toch niet zo’n goed idee. Voor je het weet leef je in verschillende werelden en begrijp je niets meer van elkaar.
In Den Haag zien we dit ook gebeuren. Na de onverwachte struikeling van ons kabinet is het politieke landschap ineens opgeschud. Trouwe lezers van deze column zullen zich misschien nog herinneren dat ik bij aanvang voorspeld had dat ze de 4 maanden niet zouden overleven. Helaas zijn het 14 maanden méér geworden. Wat we de afgelopen tijd vooral gezien hebben is een poging om, bij voorkeur, verkeerde keuzes te maken. Met een boerkaverbod als absoluut hoogtepunt! De wereld rondom ons heen schud op zijn economische grondvesten en onze politici besteden hun energie aan het draaien rondom een witgekuifde opportunist die als het eropaan komt niet eens in Henk en Ingrid geïnteresseerd blijkt te zijn.
Dit belooft wat voor de komende verkiezingsperiode. We zien partijen die, met gevaar voor eigen positie, proberen te lijmen wat anderen gebroken hebben en anderen die alleen maar met zichzelf bezig zijn. Nog even en we wanen ons, afgezien van het weer, in Griekenland of Italië. Met een leegheid aan populistische uitspraken die sommigen compenseren met een schokkend gebrek aan respect en nuance.
Hoe retorisch het ook allemaal verteld wordt, aan één ding kan niemand ontkomen. Onze BV Nederland ligt niet geïsoleerd in de wereld! Nee, sterker nog, we zijn als handelsland volkomen afhankelijk van onze omgeving, Duitsland, België, Frankrijk en de rest van Europa. Wanneer dringt dit besef nu eens door tot sommige politici (en kiezers)?
Laten we eens 100 jaar terug in de tijd kijken. De Wereld, in dit geval Europa als machtigste continent, is opgedeeld een veelheid aan elkaar naar het leven staande landen en coalities. Het nationalisme viert hoogtij. Elk land, en regering, voelde zich superieur, de wereld was het slagveld waarop dit wel eens even getoond zou worden. WW-I staat op het punt van uitbreken. Nu, zo’n 100 jaar later, zitten we weer midden in een Europese crisis. Dit keer één die we gezamenlijk ondergaan. Alle bij de EU aangesloten landen zijn hierbij betrokken.
Helaas zien we ook nu weer een soort Nationale reflex ontstaan. Wij zijn goed, zij zijn slecht. Dit leidt nergens toe! Zo heeft onze regering met het schaamrood op de kaken moeten constateren dat deze, toch wel erg populistische, houding als een boemerang terug kan komen als blijkt dat je zelf het huishoudboekje niet op orde hebt. Wat meer compassie en wat minder populisme zou hier niet misstaan hebben.
Het ziet er wederom niet naar uit dat we dit soort keuzes aan politico- en andere “logen en/of agogen” over kunnen laten, maar dat we juist vanuit ons technische realiteitsdenken zelf de goede keuzes moeten maken!
Doet u mee? We overtuigen de mensen in onze omgeving van de noodzaak ‘realistisch’ te kiezen. In september stemmen we alleen op “op Europa” gerichte politici.
Elke partij die niet prominent naar Europa én Innovatie verwijst negeren we!

Reageren? jan.w.veltman@technology2success.nl