Column & Opinie Jan W. Veltman

Over Jan W. Veltman

Als onafhankelijk consultant is Jan sinds 1 januari 2000  betrokken bij de ontwikkeling, marketing en sales van de nieuwste technologieën.

Via zijn columns geeft Jan al vanaf 2006 zijn wereldbeeld weer. Hierbij probeert hij helderheid te scheppen in de wonderlijke wereld van techniek, de mens en de actualiteit.

Nieuwe ontwikkelingen, een nieuwe Normaal?

(Of: "waar gaan we ‘Oerend hard' naartoe?")

Kunt u alle techniekontwikkelingen nog steeds bij houden? Of maakt u net als ik keuzes, dit wel en dat niet? Alles bijhouden, dat gaat me niet lukken. Ik heb voor mezelf de keuze gemaakt me te richten op die technologieën die in de komende jaren disruptieve producten kunnen opleveren.

Een van mijn focus punten is, wat met zo’n mooi woord IoT, het Internet of Things, genoemd wordt. Nu bestaat dit al erg lang, alleen de laatste jaren zie je de hype eromheen toenemen. Alhoewel?
Er zijn wel een aantal zaken in dit speelveld veranderd waarmee IoT toepassingen ineens erg dichtbij worden gebracht.
We kennen allemaal de kleine goedkope (Chinese) sensoren, ontwikkelbordjes en producten zoals Raspberry Pi’s en Arduino’s waarmee we momenteel doodgegooid worden. Deze zijn allemaal erg interessant om goedkope sensoren te ontwikkelen. Moeilijker blijkt het te zijn deze op een eenvoudige manier aan het Internet te koppelen om er dan ook nog iets mee te gaan doen.
Toch gloort ook hier hoop. Nu KPN zijn LoraWAN netwerk uitgerold heeft is er ineens wel connectiviteit tussen al deze sensoren en het Internet mogelijk en als Vodafone dan ook nog met zijn IoT dienst over de brug gaat komen schiet het lekker op.

Een leuk voorbeeld waarbij dit nu misschien wel gaat lukken is wat wij in Nederland Domotica noemen. Door een ‘teveel’ aan standaarden komt dit maar niet van de grond. Dus deze nieuwe ontwikkeling sluit goed aan bij de verwachting van mensen om altijd en overal goedkoop te kunnen communiceren met alles en iedereen. Nou, misschien niet met alles, maar wel met iedereen.

Ook hier hebben we de afgelopen jaren een enorme ontwikkeling gezien, het aantal ‘Media’ is niet meer te tellen. Elk appelleert hierbij aan verschillende menselijke communicatie behoeften. Dit ‘Social Media’ gebied heb ik bewust op wat afstand gezet. Niet dat ik dit niet erg interessant vind, maar ik voorzie toch een aantal beperkingen.

Niet in de toegepaste technieken. Deze zijn volledig op het Internet gebaseerd en zijn niet alleen erg effectief, maar beloven nog ongekende toepassingen.
Nee, mijn terughoudendheid komt voort uit, niet alleen om hoe wij mensen hiermee omgaan, maar ook welke gevolgen dit voor ons zal hebben.

De eerste effecten worden nu pijnlijk zichtbaar. Ik zal het eens in een historisch perspectief plaatsen.

Laten we teruggaan naar eind 1800, begin 1900. We zagen daar de opkomst van de industrialisatie, trein, telegraaf en telefoon. De wereld werd letterlijk kleiner. Voor iedereen? Nee, deze verworvenheden waren in het begin alleen beschikbaar voor de rijkeren en de mensen die in de steden woonden. Die hadden bijvoorbeeld ruime toegang tot informatie via die telefoon, bibliotheken en reizen. De bevolking in de provincies en op het platteland bleven hier ver bij achter. Hun enige informatiebron was de kerk. Hoe goed ook bedoeld, objectief was zij zeker niet. Hun blik op de wereld was hierdoor erg beperkt, zeg maar éénzijdig.

In de loop van de daaropvolgende jaren zijn wij het normaal gaan vinden ons voor onze informatie voorziening niet meer afhankelijk te maken van maar één bron of (kerkelijke) stroming.
Een goede ontwikkeling! Volstrekt Normaal.

Wat zien we nu met de opkomst van de Social Media gebeuren? Mensen beperken zich steeds meer tot maar één informatie bron of stroming, alles bijhouden is ook te moeilijk.
Wat ik hierbij zie gebeuren is dat we steeds minder geneigd zijn te onderzoeken wat de waarde van de aangeboden informatie is. Klopt de informatie die gepresenteerd wordt? Ken ik alle argumenten? Waar kan ik controleren of het klopt wat er gezegd wordt, vooral belangrijk, wil ik er wel energie insteken om dit te onderzoeken?

Met een Twitterende president, ‘factless politics, ‘wetenschap is ook maar een mening’ en de opkomst van ‘one-issue’ partijen lijkt het of de tijd van beperkte menselijke kennis van een eeuw geleden weer terug is.

Wordt dit het nieuwe Normaal en gaan we dan, net zoals Bennie Jolink zong, ook “Oerend Hard” ergens, of juist nergens heen?