Column & Opinie

Graag weer met een schroevendraaier

Vroeger was ik iemand die elk apparaat dat ik binnen kreeg bijna onmiddellijk openschroefde. Tegenwoordig doe ik dat niet meer. Apparatuur is zo complex en moeilijk open te krijgen, dat de lust daarvoor mij vergaat, maar eigenlijk zou ik het nog wel moeten doen. Uit eigen ervaring weet ik dat menig apparaat dan compleet door de mand valt. Voorbeelden te over.

Neem bijvoorbeeld audioapparatuur voor in de auto. Veelal is in één blik te zien dat de gigantische vermogens die men in de specificaties opgeeft, bij lange na niet te realiseren zijn. Ik heb het zelfs al eens meegemaakt dat een apparaat met stukken hout verzwaard was om de consument het gevoel te geven dat het veel te hoog opgegeven vermogen wel zou moeten kloppen.
Het Tros-programma Radar liet onlangs iets vergelijkbaars zien. Op hun testbank lag een apparaat om elektro-smog te neutraliseren, gemaakt door de firma Memon. Deze Duitse firma maakt verschillende “apparaten” om de nadelen van onze huidige maatschappij weg te werken, allemaal gestoeld op een wetenschappelijke basis die alleen zij begrijpen. Kreten als kwantumtransformatie, skalar-golventechnologie, pathogene informatietrillingen op het fijnstoffelijke niveau, energetische zwaartepunt van het zichtbare lichtspectrum of holistische technologie moeten de leek de overtuiging geven dat het echt allemaal wetenschappelijk onderbouwd is. Wie echter Google raadpleegt, zal merken dat de meeste links leiden naar de site van Memon of hieraan gerelateerd zijn. Niet zo verwonderlijk dat Radar eens echte wetenschappers naar het product heeft laten kijken.
De uitkomst van het onderzoek was schokkend (zie www.trosradar.nl voor de herhaling van de uitzending). Bij TNO kon men niets van de opgegeven werking zichtbaar maken en ook de verschillende door Memon genoemde veranderingen op celniveau kon men bij de testpersonen niet reproduceren. Hieruit concludeerde men dan ook dat de werking twijfelachtig was. Die twijfel werd nog groter na het openbreken van het apparaat. In de fraaie netstekkerbehuizing bleek voornamelijk zand te zitten. Het enige stukje elektronica was aanwezig om een blauwe LED op het front van het “apparaat” te laten branden. En dan te bedenken dat het ding bijna € 900 kost. Van te voren de schroevendraaier hanteren om de inhoud te bekijken, zou in dit geval meer dan lonend zijn. Jammer alleen dat er in de Nederlandse wet nog niet is opgenomen dat je een apparaat moet kunt openen zonder het te beschadigen – de garantie gaat meestal niet zo ver. En ja, wat voor een garantie hebt u op een zandbak – u zou maar eens vergeten dat ene essentiële korreltje terug te sturen?