Column & Opinie

Energie en Economie een samenhangend systeem

(Of: Een energieke regering en een groeiende economie)

Volgt u ook de politieke discussies op TV? Bekruipt u dan ook het gevoel niet te weten wie nu werkelijk inzicht heeft? Wat is hier nu de oorzaak van?
Ook politici zijn geen domme jongens, in debatten zijn ze snel en getuigen ze (vaak) van veel feitenkennis. Maar of dit voldoende is?

Ik heb daar zo mijn twijfels over. Uiteindelijk worden alle partijen gedreven door dogma’s die in partijprogramma’s vastgelegd zijn. Deze bevatten voor elke partij een lijst met programmapunten die ‘niet’, ‘misschien’ of ‘zonder probleem’ uitruilbaar zijn. De coalitievorming is weer voorspelbaar, als ware “kwartetmeesters” zitten de partijleiders bovenop hun kaarten om te proberen zoveel mogelijk kwartetten te verzamelen. De partij die meeste stemmen heeft mag het vaakst naar kaarten vragen!

De uitkomst laat zich raden! Een regeerakkoord dat bol staat van de ronkende woorden, het uiteindelijk bij elkaar gesprokkelde Kwartet is tot het kleinste detail uitgewerkt waarna het echte regeren kan starten.
Was het maar zo makkelijk, de wereld staat helaas niet op de uitkomst van de Nederlandse Tweede Kamer verkiezingen te wachten. Sterker nog, de wereld draait gewoon door en is alweer dramatisch veranderd sinds het opdrogen van de handtekening onder het fantastische regeerakkoord. 

Wat ontbreekt, is een vorm van “Systeem denken”. Voor technici geen loze kreet, maar een begrip! Een systeem bestaat uit een groot aantal verschillende delen die met onderlinge relaties op elkaar inwerken die zo een, vaak complex, geheel vormen. Politici noemen een deel hiervan vaak de Maatschappij. Vereenvoudiging is noodzakelijk voor begrip, maar vaak wordt bij het begrip de Maatschappij vergeten dat dit slechts onderdeel is van een complex geheel. En alleen daarop sturen is symptoom bestrijding, dus altijd zinloos.

Beter is het om, op zijn minst, één stap verder te gaan. Als we ons de vraag stellen: “Waar komt welvaart vandaan?” dan leren we uit de geschiedenis dat volken/landen welvarend konden worden als ze de beschikking hadden/kregen over goedkope energie of veel natuurlijke grondstoffen. In vroeger tijden waren dit lastdieren en slavernij. In de 18e eeuw zagen we dat de toepassing van vuur (energie) om arbeid te verrichten een grote vlucht begon te nemen. De landen die dit het meest voortvarend wisten te realiseren werden automatisch het meest welvarend.

De beschikbaarheid van Energie is het enige ook wat vandaag onze welvaart en economie draaiend houdt. Alle financiële crisissen ten spijt. Zonder Energie geen Economie, laat staan een groeiende.
Het sleutelwoord in alle discussies zou dan ook Energie moeten zijn, niet alleen de primaire Energiebronnen, maar ook het goed omgaan met Energie. Het systematisch voorkomen van Energieverspilling door niet naar de delen, maar vooral naar het geheel te beschouwen.
Dit is ook van toepassing in de politieke arena. Ook als mens of partij heb je maar een bepaalde hoeveelheid energie tot je beschikking. Hoe zet je deze in? Wat zijn de zaken die er werkelijk toe doen? 

Ik wens ons een regering toe die niet ruziet over details, maar die op hoofdlijnen een plan presenteert om de energie te laten stromen en door dit goed in te zetten om de economie te laten groeien. Dit is de basis van de (financiële) ruimte die nodig is om andere, ook belangrijke, zaken aan te pakken.

Jan W. Veltman
Technology- & Business Development
Commint Consultancy