Column & Opinie

Dilemma

Het is toch raar gesteld in Nederland. Aan de ene kant neemt de werkloosheid verontrustend toe en aan de andere kant kunnen bedrijven geen personeel vinden. Met name binnen de techniek en de zorg zijn er voldoende vacatures die niet opgevuld kunnen worden, simpelweg omdat er geen geschikte mensen zijn. Ergens in opleidingsland is het de laatste jaren goed mis gegaan en daar plukken we nu de wrange vruchten van.

Tegelijkertijd zien we dat werkgevers niet graag mensen een vast contract aan bieden. Er zijn wel plannen om het ontslagrecht te gaan veranderen, maar zolang dit nog niet het geval is, zal menige werknemer het moeten doen met jaarcontracten. Nu is daarbij de flexwet een aardige hindernis. Wie namelijk drie keer aaneengesloten een tijdelijk contract heeft gekregen, moet bij verlenging een vaste baan aangeboden krijgen. En dat is nu net wat werkgevers niet willen. Door de slechte economische vooruitzichten durft men dat niet, met als gevolg dat mensen die goed functioneren binnen een bedrijf voor minimaal drie maanden er uit moeten. En zie dan maar eens het gat opgevuld te krijgen. Als dat al lukt, dan is de kans groot dat de nieuwe werknemer eerst ingewerkt moet worden alvorens hij net zo goed functioneert als het personeelslid dat er net uitgegaan is. En wat doet die gedurende die drie maanden? Gaat hij of zij op zoek naar een andere baan? Zeker als er al bij het vertrek verteld is dat het terugkeren na de drie maanden geen probleem is, dan is de kans groot dat de man of vrouw het er even van neemt en gewoon die tijd gebruik maakt van de werkeloosheidsregelingen. Er hoeven immers maar 26 zinloze sollicitaties verstuurd te worden en het is echt niet moeilijk om vacatures te vinden waar je toch niet voor in aanmerking komt. Ik kan er zo een paar opnoemen: Wat dacht u van ijsbaanveger, zoutstrooier of sneeuwruimer midden in de zomer, barbecuekok midden in de winter of minister president, koning of koningin, lijsttrekker van de PVV of speciaal voor dames een functie als bisschop of kardinaal. Wie net zo creatief is als de werkgevers, kan drie maanden vakantie vieren op kosten van ons allemaal