Column & Opinie

De Wereld Draait Door

Horendol word je er van, compleet doorgedraaid. De wereld draait zo verschrikkelijk door, daar is zelfs een televisieprogramma naar genoemd. Schijnt nog heel populair te zijn ook. Het mannetje dat daar de vragen stelt en iedereen voortdurend in de rede valt wordt er schatrijk van, zeggen ze.

Nou heb ik al vijfendertig jaar geen televisie in huis, dus zie ik dat programma alleen op YouTube, als ik wil weten hoe de Rotterdamse beatband The Kik er uitziet. En toch draait de wereld ‘gewoon’ door. Ook al stijgen de prijzen van brandstof naar recordhoogte. ‘Vanwege spanning in Syrië en oorlogsdreiging rond Iran’, wordt er gemeld. Maar in een doordraaiende wereld is er toch altijd wel minstens een klein beetje inflatie, dus die prijzen moeten toch voortdurend op ‘recordhoogte’ zijn? Of draait die wereld maar af en toe door?
Nee, de wereld draait echt gestaag door. Iedere dag komt de zon weer op in het oosten en elk moment is uniek. Dat is de pracht van technologie en van de markt waarin de technologie aan de man wordt gebracht. Niets is hetzelfde, hoezeer sommige geschiedenissen zich ook herhalen. De beurs HET Instrument van 1956 was anders dan die van 1958. En deze, van 2012, is ook weer geheel nieuw en uniek. Zullen er altijd beurzen zijn? Zijn er altijd beurzen geweest? Nee, en toch, ja!
Vanaf het moment van de eerste hakbijlen en pijlpunten lieten mensen die aan elkaar zien om ze te kunnen ruilen, verhandelen. Of misschien samen verbeteringen te bedenken om die dan met elkaar te realiseren en het resultaat een stukje verderop te gaan ruilen. In de prehistorie waren er al marktplaatsen, beurzen. En ze zullen er altijd zijn, zolang de wereld doordraait. Steeds is het datzelfde en iedere keer is het weer anders. In 1956 waagde men het niet om zonder stropdas naar HET Instrument te gaan! Iedere leverancier doet nu zijn uiterste best om de bezoeker zo relaxed mogelijk te ontvangen, van alles te laten beleven, zien, ruiken, voelen.
De beurs als absoluut eenmalig uitzonderlijk moment één keer per twee jaar? Dat is nu anders. Je wilt eigenlijk iedere dag, continu, met elkaar in contact zijn. Koortsachtig wordt gezocht naar ‘nieuwe media’. Achtenveertig uur per dag online zijn is de hype. De wereld draait door, met een verhoogde snelheid. Almaar sneller? Daar zit een limiet aan. Die limiet is de beperking die de mens heeft qua bevattingsvermogen. Dat blijkt ondermeer uit de uit de hand lopende kosten voor de geestelijke gezondheidszorg, de zorg voor doorgedraaide mensen.
Als we vooruit willen, en dat willen we, al was het maar om een groeiende wereldbevolking te kunnen onderhouden, dan moeten we doordraaien, blijven veranderen. Alleen de snelheid opvoeren, daarmee komen we er niet. De zon komt nog steeds maar één keer per dag op en dat zal zo blijven. Als we de wereld door willen laten draaien in de zin van een gezonde economie met welvaart en welzijn voor steeds meer mensen, dan zullen we steeds moeten blijven streven naar verandering, technologische innovatie. Dan moeten we bereid zijn daar in te blijven investeren, privaat en publiek, individuele mensen, bedrijven en overheden. De acceptatie en adaptatie van veranderingen moeten ook doorgaan. Opnieuw, niet in steeds hoger tempo, niet om de verandering als zodanig, niet om de hype, maar gestaag, in een voortdurende flow. Alles verandert en alles blijft hetzelfde.
Dat mannetje van de televisie blijft daar niet altijd maar babbelen. Ook zijn geld en zijn status zal een keer verdampen. Maar behoefte aan gebabbel, geroddel, getwitter was er altijd en zal er altijd zijn. Die wereld draait door.